Jan fokt al 23 jaar alpaca’s: “Ik wilde eigenlijk een exotische vogel, maar zag toen dit”

17 augustus 2022 19:00

Hij wilde een exotische vogel kopen in Zuid-Holland, maar kwam terug met het idee om alpaca’s te gaan fokken. Inmiddels houdt oud-bollenboer Jan Ligthart uit Hoogkarspel de dieren al 23 jaar. “Het aanbod van vogels viel tegen. Maar wat wel opviel, was het leuke beestje. Ik kende het (nog) niet maar mijn vrouw wel. Die zag meteen dat het een alpaca was.”

“Ik denk dat de kudde nu uit 40 stuks bestaat”, telt Jan die gelijk ook aangeeft dat het er te veel zijn voor het stuk land dat hij heeft. “Wij gaan er dus weer een paar verkopen.”

Maar niet alle dieren op het land verkoopt hij door. “Sommige veulens willen wij graag behouden, omdat wij denken dat ze het goed doen op wedstrijden”, zegt Jan. Ook wijst hij een ouder exemplaar aan. “Die is 23 jaar en heb ik al vanaf het begin. Hij mag hier zijn oude dag besteden”, vertelt Jan met een beetje weemoed.

Jan begon ooit met vijf alpaca’s. Zijn zoon, die toen een jaar of tien was, weet nog goed dat hij het lachwekkend vond toen zijn vader opeens met de dieren thuiskwam. “Ik had toen niet gedacht dat ik er nu zelf ook een aantal zou hebben”, zegt Gert-Jan Ligthart. Inmiddels is hij net zo fanatiek als zijn vader. “Wij willen elk jaar de kwaliteit van de dieren verbeteren”, aldus Gert-Jan. 

Tip van Jan

Gert-Jan was begonnen met alpaca’s door een tip van zijn vader. “Ik was een tijdje uitgevaren met de marine. Toen ik terugkwam met mijn soldij gaf mijn vader als tip mee om beter een alpaca te kopen. Dat levert meer op dan je geld op de bank zetten. Ik wist toen niet dat het zo verslavend zou zijn”, zegt Gert-Jan lachend. Inmiddels bezit hij ongeveer een kwart van de kudde.

“Je kan beter een alpaca kopen. Dat levert meer op dan je geld op de bank zetten”

jan ligthart

Ook al levert een alpaca meer op dan de bank. Het blijft voor beiden nog wél een hobby. “Wij verkopen één keer per jaar de wol, en zo nu en dan verkopen wij een beestje. Al het geld wat wij hier uithalen, stoppen wij weer terug in de kudde. Door bijvoorbeeld een hengst te kopen”, vertelt Gert-Jan. Zijn vader vult hem aan: “Het zijn voor de rest wél makkelijke dieren, hoor. Ze grazen de hele dag op het land, drinken alleen water en aan het einde van de dag willen ze nog wat brokken.”

Prijzen

Een aantal keer per jaar organiseert de belangenvereniging in de Benelux een alpacashow, waar de dieren gekeurd worden door een jury. “Je hebt hier meerdere klassen en in de individuelen klassen hebben wij al wel eens gewonnen”, weet Gert-Jan. Maar het is de totaalprijs die nog ontbreekt. “Ja, dat heet de Grand Champion. Van alle winnaars kiest de jury nog een ’totaal-winnaar’. Dat is nog de grote en ontbrekende prijs bij ons”, aldus Gert-Jan.

De jury kijkt naar alle aspecten van een alpaca. “De vacht moet overal hetzelfde zijn en een mooie krul hebben”, weet Gert-Jan. Volgens zijn vader hebben ze dit jaar een kanshebber. “Ik heb nog nooit een dier gefokt met zo’n mooie vacht als één van de veulens die wij nu hebben.” Gert-Jan is het met zijn vader eens en besluit met de woorden: “Dit moet hem worden.”

Speciale band met Sophie

Twee jaar geleden kwam fokker Jan al eens eerder in het nieuws. Eén van zijn drachtige alpaca’s leed aan een zeldzame ziekte. “Wij weten nog steeds niet wat het was”, blikt Jan terug. Zij hebben toen hun best gedaan om het beestje te helpen en te redden, maar dit mocht helaas niet meer baten. Drie weken voor het voltooien van de zwangerschap kwam onverwachts de baarmoeder met dochter en al uit de alpaca. “Helaas stierf de moeder. Het veulentje hebben wij nog wel kunnen redden”, zegt Jan.

“In de stal laat ze nog wel eens zien dat ze weet wie Jan is, dan bespringt ze hem helemaal”

Gert-jan ligthart

Wat volgde was een lange tijd van zorg voor het veulentje, genaamd Sophie. “Doordat ze mij als eerste zag, ziet ze mij als haar moeder”, vertelt Jan. Sophie wilde in die tijd alleen de fles van Jan en van niemand anders. “Ook imiteerde ik wel eens een alpaca en dan kwam Sophie altijd aan”, zegt Jan met een glimlach.

Jan en alpaca Sophie

Nu inmiddels twee en een half jaar verder maakt Jan dat geluidje niet meer. “Ik ben bang dat ze dan in de war raakt. Ze is nu zelf moeder en heeft ook een geluidje met haar dochter”, vertelt Jan.

Zijn zoon moet lachen. “In de stal laat ze nog wel eens zien dat ze weet wie Jan is, dan bespringt ze hem helemaal. Dat doet ze alleen bij hem, ze hebben echt iets speciaals.”

Meer nieuws uit West-Friesland?
💬 Blijf op de hoogte via de Facebookpagina WEEFF en natuurlijk via onze Instagram. Reageer, discussieer en deel jouw nieuws
📰 Volg de laatste berichtgeving altijd via weeff.nl
🔔 Download de app van WEEFF en krijg een melding bij belangrijk nieuws uit jouw buurt
📧 Stuur ons jouw tips op via redactie@weeff.nl of app ons via 06-23405405